Waarom we verliefd worden op bekende pijn
Over liefde, hechting en de aantrekkingskracht van het vertrouwde
Door Fred Hooft, systeemtherapeut
Veel mensen hebben het zich weleens afgevraagd.
Waarom val ik steeds op hetzelfde type partner?
Waarom kom ik telkens terecht in relaties die uiteindelijk vergelijkbare pijn opleveren?
Waarom voel ik me aangetrokken tot iemand die eigenlijk niet goed beschikbaar is?
Op het eerste gezicht lijkt dat vreemd.
Je zou verwachten dat mensen kiezen voor wat hen gelukkig maakt.
Voor iemand die goed voor hen is.
Maar verliefdheid werkt vaak ingewikkelder dan dat.
Verliefdheid is niet altijd een zoektocht naar geluk
We denken graag dat verliefdheid ons naar de juiste persoon leidt.
Maar verliefdheid leidt ons vaak eerst naar wat vertrouwd voelt.
En vertrouwd is niet altijd hetzelfde als veilig.
Ons zenuwstelsel zoekt niet automatisch naar wat gezond is.
Het zoekt vaak naar wat herkenbaar is.
Naar patronen die we eerder hebben meegemaakt.
Naar relationele ervaringen die ergens bekend aanvoelen.
Zelfs wanneer die ervaringen pijnlijk waren.
Een kind leert al vroeg hoe relaties werken.
Of mensen beschikbaar zijn wanneer je hen nodig hebt.
Of gevoelens serieus worden genomen.
Of je op anderen kunt vertrouwen.
Deze ervaringen vormen een soort innerlijke blauwdruk van relaties.
Later herkennen we die patronen vaak zonder dat we ons daarvan bewust zijn.
Maar omdat ze vertrouwd voelen.
En wat vertrouwd voelt, voelt vaak veiliger dan het onbekende.
Wanneer liefde en spanning door elkaar raken
Sommige mensen groeien op met veel onvoorspelbaarheid.
Met ouders die soms beschikbaar waren en soms niet.
Voor een kind kunnen liefde en spanning dan met elkaar verweven raken.
De behoefte aan verbinding blijft bestaan.
Maar verbinding voelt tegelijkertijd onzeker.
Op volwassen leeftijd kan die combinatie verrassend aantrekkelijk worden.
De partner die moeilijk bereikbaar is.
De partner die wisselende signalen geeft.
De partner die veel twijfel oproept.
Dat voelt soms als verliefdheid.
Terwijl het deels ook oude hechtingsdynamieken kunnen zijn die opnieuw worden geactiveerd.
We zoeken niet bewust naar pijn
Het is belangrijk om te begrijpen dat mensen niet bewust op zoek zijn naar pijnlijke relaties.
“Laat ik iemand kiezen die mij uiteindelijk kwetst.”
Wat er vaak gebeurt, is subtieler.
Er wordt iets geraakt wat vertrouwd is.
Iets dat past bij eerdere ervaringen.
Daardoor kan een veilige partner soms zelfs minder aantrekkelijk voelen.
Niet omdat er iets ontbreekt.
Maar omdat rust onbekend is.
De hoop op een andere afloop
Sommige psychoanalytische denkers beschrijven dat mensen soms onbewust proberen oude relationele verhalen alsnog goed te laten aflopen.
De partner lijkt dan niet alleen een nieuwe partner.
Maar ook een nieuwe kans.
Een nieuwe mogelijkheid om eindelijk te krijgen wat vroeger ontbrak.
Dat maakt relaties soms zo intens.
Want er staat vaak meer op het spel dan alleen de huidige relatie.
Liefde wordt gezonder wanneer vertrouwd en veilig samenkomen
Herstel betekent niet dat aantrekkingskracht verdwijnt.
Het betekent vaak dat iemand steeds beter leert onderscheiden wat vertrouwd voelt en wat daadwerkelijk goed voelt.
Dat zijn niet altijd dezelfde dingen.
En de moed om iets anders te kiezen dan wat je zenuwstelsel automatisch herkent.
Misschien is dat wel een van de lastigste aspecten van liefde.
Dat we niet alleen verliefd worden op een ander.
Maar soms ook op patronen die we al ons hele leven met ons meedragen.
En dat echte verandering begint wanneer we leren herkennen welke delen van onze aantrekkingskracht voortkomen uit verbinding, en welke delen voortkomen uit oude pijn die nog steeds op zoek is naar een andere afloop.